۳۰ تیر ۱۳۸۹

من كلا خيلي كم حسودي مي كنم ولي اين يه مورد ديگه واقعا كفر منو در آورده:
خواهرزاده ام چند روزه خونمونه. الان سه روزه كه صبح مي ره بيرون شب برميگرده. مامان و بابام هم هيچي نمي گن. ازش هم نمي پرسن كه كجا بودي. حالا كافيه كه من دو ساعت برم بيرون. بيچاره ام مي كنن...

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر